Deze tekst is geheel vanuit eigen ervaring geschreven en heeft als doel je te inspireren en te informeren over het leven als digital nomad in Mexico. De linkjes die je in de tekst aantreft, brengen je naar een wat uitgebreidere uitleg over iets. Soms leiden ze ook naar affiliatelinks. Dat betekent dat je naar een product doorverwezen wordt, zoals een reisverzekering of een vliegreisorganisatie. Door via dat linkje een product of dienst te kopen, ontvangt StevenAbroad een commissie. Maak je geen zorgen; je betaalt nooit méér dan als je dezelfde zelfde dienst of product zonder StevenAbroad koopt. Je helpt deze site ermee, maar bent zelf dus nooit nadelig uit.
Bijna iedereen die als digital nomad besluit om Latijns-Amerika door te trekken, begint in Mexico. Soms bewust, omdat de grote oversteek naar Mexico Stad of naar Cancun nu eenmaal vaak het meest betaalbaar is. Omdat Mexico het meest noordelijke land is, van waaruit je stapsgewijs zuidwaarts kunt reizen. Kiwi was in mijn tijd daar mijn beste vriend. Soms toevallig. En vaak blijken deze zelfde avonturiers in Mexico na twee maanden nog altijd in dit land te zijn. Het is een land waar je blijft, waar zo enorm veel te ontdekken is. Waar je verliefd op wordt.
Want laten we wel wezen. Mexico is overzichtelijk en chaotisch tegelijk. Comfortabel waar het kan, opwindend als je wilt. Modern, maar tegelijkertijd diepgeworteld in tradities. Het heeft eigenlijk alles dat Latijns-Amerika zo aantrekkelijk maakt. En precies daarom is het voor veel mensen het ideale beginpunt. Ikzelf verwonderde mij over het moderne van Mexico Stad. En niet veel verderop wordt Día de Muertos gevierd in z’n puurste vorm, doordrenkt met alle tradities die het heeft.
Zelf verbleef ik ruim anderhalf jaar in Mexico, zonder enig probleem. Je hebt er geen ingewikkeld visum voor nodig, de infrastructuur is goed, het internet verrassend stabiel en het leven speelt zich grotendeels buiten af. Ik zat dikwijls op een terrasje te werken. Zonnetje op m’n gezicht, straatverkopers om mij heen die allerlei spulletjes aanboden aan voorbijgangers en altijd overal muziek. Het was altijd weer vrolijkmakend. Mexico kent de ultieme vrijheid, zolang je natuurlijk wel een beetje oplet en geen domme dingen doet. Alles kan hier, alles mag hier, niks is raar.
Laten we eens een paar onderwerpen bespreken. Hoe zit het met het tijdsveschil? En hoe zit het met internet, met stroomvoorziening voor je laptop, met data, verzekeringen, verblijf? En hoe groot zijn de verschillen in de regio’s?
Wat ga je hier zoal lezen?
De tijdzone: wakker worden als Nederland al bezig is
Laten we beginnen met de andere tijdzone. Als ik in de winter in Tulum zit, is dat verschil zes uur. Wetende dat Mexico groot is en dat Nederland een zomer- en wintertijd is, kun je grof zeggen dat het 6 tot 8 uur tijdsverschil is.
Als ik ’s morgens wakker word en het internet van mijn telefoon weer aanzet, stromen de mailtjes en appjes gelijk binnen. Nederland is alweer een tijdje bezig. Ik start normaal gesproken rond een uurtje of 9, wat hier in Tulum dus 15 uur ’s middags in Nederland is. Kan irritant zijn, maar als je het goed plant is het uitstekend te doen. Ik heb aan een vaste opdrachtgever aangegeven dat ik ‘in principe’ vanaf 12 uur Nederlandse tijd kan werken. Dat is 6 uur ’s morgens. Je moet flexibel zijn, toch? Eventuele meetings zet je dus in de Nederlandse namiddagen. Communicatie met Nederland is dus hartstikke goed te doen. Het is een kwestie van duidelijk zijn en waar mogelijk meebewegen.
Buiten de deur werken
Voor mij werkt het fijn om buiten de deur te werken. Hier in Tulum heb ik meerdere favoriete plekjes. Café Babel heeft een heerlijke tafel staan waaraan je kunt werken. Het internet is er goed, de koffie eveneens en de chilaquiles met kip zijn niet te versmaden. Ook zit ik vaak in Holistika. Dat ligt midden in de jungle, kent een wat ‘alternatief’ publiek maar het eten is er eveneens goed. Dit kost natuurlijk wel geld. Verwacht in Tulum geen goedkope maaltijden, hoewel het (nog) wel goedkoper is dan Nederland. Voor een prima lunch ben je 10 tot 15 euro kwijt.
Wat je nodig hebt als digital nomad
Je computer is je werk, dus dat ook wat je nodig hebt: een betrouwbare laptop. Ikzelf gebruik een Apple MacBook Pro, die je gemakkelijk bij Bol.com of bij coolblue.nl kunt kopen. Maar je kunt natuurlijk ook voor goedkopere modellen kiezen. Je bent immers op reis. Ik vind de kwaliteit gewoon van doorslaggevende waarde, but that’s me. Door er een goede verzekering bij te nemen, ben je hier ook weer van gevrijwaard. Want laten we wel wezen, je computer is je kantoor. Je werk. Zonder computer wordt dat digitale nomadenbestaan ineens een stuk lastiger. SafetyWing is hierin een goede, maar let op: om je computer te coveren, moet je de zogenoemde ‘electronic add-on’ nemen.
Data / Wifi / Esim
Daarnaast heb je natuurlijk gewoon goede wifi nodig. En zeker, dat is in Mexico volop aanwezig. Telecombedrijf Telcel is ontzettend goed en op de wat afgelegender gebieden heb je ook nog Starlink, van ome Musk. Mijn advies: koop in ieder geval een eSim, zodat je nooit zonder internet zit. Mijn advies? Saily is ideaal voor digital nomads die in Mexico simpel en betaalbaar internet willen op het Telcel-netwerk zonder gedoe, terwijl Yesim meer gericht is op reizigers die vaker van land wisselen en bereid zijn iets extra te betalen voor maximale flexibiliteit en comfort. Beide linkjes leiden je nu naar Mexico, maar dit kun je natuurlijk gewoon aanpassen in wat je wilt.
Ook verstandig: een wachtwoordmanager. Ik raad NordPass aan. Waarom? NordPass is een wachtwoordmanager die al je inloggegevens veilig opslaat en automatisch invult op al je apparaten. Zeker als digitale nomad in Mexico voorkomt het dat je vastloopt in accounts, resets en onnodige beveiligingsrisico’s. Lees er hier meer over.
Betalen doe je met een Wise-debetkaart
In Mexico heb je vele, vele, vele pinautomaten. Mijn grote tip is om altijd bij een vestiging van de Spaanse bank Santander te pinnen. Dit is de laagste commissie. Normaal haal ik het maximale bedrag van 9000 pesos (zo’n 450,-) uit de automaat en daar betaal je dan iets van 34,80 pesos voor. Iets meer dan een euro. Omdat jouw Nederlandse bank ook geld incasseert, weet je dat je best wat geld kwijt bent aan transactiekosten, vandaar die 9000 pesos.
De debitcard van Wise is in Mexico ideaal omdat je ermee betaalt in Mexicaanse peso’s tegen de echte wisselkoers, zonder dat banken stiekem extra opslag rekenen. Hij wordt op verrassend veel plekken geaccepteerd, van grotere supermarkten tot hippe koffietentjes waar je je laptop openklapt en doet alsof je “even iets afrondt”. Contant geld blijft nodig voor kleine zaakjes en taco’s op straat, maar Wise is perfect voor alles waar normaal je creditcard voor tevoorschijn zou komen. En het fijne: je ziet in de app direct wat je uitgeeft, wat in Mexico best prettig is als pesos ineens heel licht voelen.
Mexico Stad: rauw, levendig en perfect voor focus
Mexico City is intens. Groot, luid, cultureel rijk en tegelijkertijd verrassend werkbaar. Coworking spaces, koffietentjes met snel internet, rustige wijken waar je uren kunt schrijven of coderen zonder gestoord te worden.
Het eten is hier stevig, aards en overal anders. Tacos al pastor op straat, chique restaurants om de hoek. En ja, je moet even weten waar je moet zijn, maar als je je plek vindt, voelt CDMX als een stad die je draagt. Overigens is dat streetfood niet direct een aanbeveling voor mensen met een zwakke maag, zoals ikzelf. De grote tip is: kijk of zij klanten hebben. Kijk ook naar de prijs; 50 eurocent voor een taco is écht te goedkoop. Deze moeten echt minstens een euro, of 20 pesos zijn. En al pastor is het veiligste. Ga geen koeienhersenen eten op straat.
Veiligheid? Net als in elke grote stad: bewust zijn, geen domme dingen doen, luisteren naar locals. Wie dat doet, leeft hier ontspannen. Mexico Stad heeft volop levensgevaarlijke wijken, maar ook volop wijken waar het uitstekend toeven is. Denk hierbij aan Condeza, Roma, Polanco en Coyoacán. Hier in Mexico Stad sprak ik onder andere met Glenn van Damme, die in Polanco een eigen restaurant Frituur heeft. Ook kwam ik in gesprek Coen van den Akker, met zijn eigen touragency.
Cancún en Tulum: werken tussen palmbomen en reality checks
Cancún is overzichtelijk, internationaal en comfortabel. Veel digital nomads gebruiken het als zachte landing: aankomen, wennen, ritme vinden. Het internet is goed, het leven relatief eenvoudig. Je struikelt hier wel over de Amerikanen en de prijzen zijn hier hoog.
Tulum is een ander verhaal. Mooier misschien, spiritueler ook, maar rommeliger. Wifi die soms wegvalt, prijzen die soms nergens op slaan. Toch blijven mensen hier. Omdat je ’s ochtends werkt, ’s middags een cenote induikt en ’s avonds onder de sterren eet. Maar ook hier geldt: je struikelt over de Amerikanen. Het is een waar paradijs in zoveel opzichten en een nachtmerrie in zoveel andere. Ikzelf verblijf vaak in Tulum, door mijn schoonnoeder. Hier in Tulum ging ik samen met Steven Koevoet birdwatchen.
Mérida: rust, structuur en Yucatán-keuken
Wie het drukke leven zat is, eindigt vaak in Mérida. Warm, rustig, veilig. Hier kom je in een ritme. Werken in de ochtend, lunchen uitgebreid, ’s middags nog een paar uur focus en daarna… niks.
Het eten in Yucatán is anders dan in de rest van Mexico. Minder pittig, meer gestoofd, diepe smaken. Cochinita pibil, panuchos, sopa de lima. Het is comfort food op hoog niveau.
Voor digital nomads die structuur zoeken zonder stress, is Mérida een droom en staat bekend als de veiligste stad van Mexico.
Guadalajara en Puerto Escondido: contrasten die werken
Guadalajara voelt zakelijker. Moderne stad, goede infrastructuur, sterk tech-klimaat. Minder toeristisch, meer Mexicaans. Hier werk je. Punt.
Puerto Escondido is het tegenovergestelde. Surfers, zonsondergangen, zand tussen je tenen. Werken gaat hier trager, maar het leven harder. Perfect voor een paar weken reflectie, creativiteit en herijking.
Twee maanden reizen in Mexico
De eerste weken zijn onwennig. Je zoekt ritme, test koffietentjes, hebt graag een plek waar je je lekker voelt. Daarna valt alles op z’n plek. Als je je op één plek lekker voelt, zijn er zonder twijfel veel meer van dat soort plekken.
Je werkt gewoon je dagen, doet wat van je verwacht wordt of wat je van jezelf verwacht. Gefocust. Zonder afleiding. De rest van de tijd leef je. Je eet beter. Je beweegt meer. Je hoofd wordt rustiger. Geen stress van de alledaagse struggle van ’thuis’, maar nieuwe dingen ontdekken. Nieuwe omstandigheden. Veranderende omstandigheden. En wacht maar tot er zo’n typisch tropische regenbui komt: in plaats van deze te vervloeken, geniet je er met volle teugen van.
Na twee maanden besef je dat dit leven geen vakantie is, maar een alternatief. Een werkend alternatief.
En dat is precies waarom Mexico voor zoveel digital nomads voelt als het beloofde land.
